Szanghaj
Szanghaj to największa chińska metropolia, symbol nowoczesności i dokonanych w Państwie Środka transformacji polityczno-gospodarczych w ostatnim dwudziestoleciu. Do Szanghaju ciągną całe masy Chińczyków w poszukiwaniu pracy, biznesmeni w poszukiwaniu nowych kontraktów i rzesze turystów zainteresowanych obejrzeniem miasta, które w ciekawy sposób łączy elementy wschodniego i zachodniego kręgu kulturowego. U źródeł rozkwitu Szanghaju leży jego położenie geograficzne, przy ujściu rzeki Jangcy do Morza Wschodniochińskiego. Miasto w pełni wykorzystało te dogodne warunki i jest obecnie trzecim co do wielkości, po Rotterdamie i Singapurze, portem morskim na świecie. Główne dzielnice miasta nie leżą jednak nad Morzem, ale nad przepływającą przez Szanghaj i niejako dzielącą go na pół rzeką Huangpu. Burzliwe dzieje polityczne Chin w XX wieku nie zaszkodziły zbytnio rozwojowi miasta. Tylko lata 80. odcisnęły się negatywnie na sytuacji w mieście, wtedy to bowiem władza komunistyczna wstrzymała napływ do niego obcego kapitału. Gdy jednak zakaz został zniesiony na początku lat 90. Szanghaj przeżył ponowny ekonomiczny boom, a o miano najszybciej rozwijającego się miasta w Chińskiej Republice Ludowej rywalizuje już tylko z Hongkongiem. Przez 20 lat udało się Szanghajowi uzyskać status jednego z najprężniejszych ośrodków handlowych i finansowych w Azji Południowo-Wschodniej. Na uwagę zasługuje w Szanghaju przede wszystkim nowoczesna dzielnica Pudong. Została ona zaprojektowana na początku lat 90’ z myślą o utworzeniu w niej finansowego i handlowego centrum nie tylko Szanghaju, ale i nawet całych Chin. Położona na prawym brzegu Huangpu jest wizytówką miasta i najbardziej rozpoznawalną jego częścią. Znajdują się tam słynne na całym świecie wieżowce: Oriental Pearl Tower – wieża telewizyjna, o wysokości 468 metrów, Jin Mao Tower, mieszczący biura i hotel, o wysokości 420 metrów i Szanghai World Financial Center, mieszczący również biura, hotel i muzeum i mierzący 492 metry. Dzielnica Pudong posiada też inne cudo nowoczesnej myśli technicznej: kolej magnetyczną, która trasę ze stacji Longyang Road do lotniska Szanghaj-Pudong, liczącą ok. 30 km, pokonuje w niecałe 7,5 minuty i może rozwinąć prędkość do ponad 430 km/godz.Wspaniały rozwój miasta został doceniony, kiedy Szanghaj uzyskał prawo organizacji wystawy światowej Expo w 2010 r.