Manila

Stolica Filip to jedna z najmłodszych i najprężniej rozwijających się metropolii w rejonie Azji Południowo-Wschodniej. Spektakularny rozwój notuje Manila os początku lat 50. XX wieku.
Manila położona jest na wyspie Luzon, jednej z wysp Archipelagu Filipińskiego, o powierzchni 104 tyś km2. Miasto leży też przy ujściu rzeki Pasig do Zatoki Manilskiej. Sama stolica liczy trochę ponad 1,5 miliona mieszkańców. Jednak zespół miejski, czyli tzw. Metro Manilę (tworzą ją m.in. Quezon City, Caloocan, Pasay, Makati i pasig) zamieszkuje ponad 11 milionów mieszkańców, a Mega Manilę (w skład której wchodzą ościenne prowincje, m.in. Laguna, Rizal, Bulacan i Cavite) zamieszkuje ponad 20 milionów mieszkańców.
Wielkość Mega Manili powoduje, że rejon stolicy ma 90% udział w produkcji przemysłowej całego kraju. Najbardziej rozwinięte gałęzie przemysłu to: odzieżowy (swoje fabryki ma tu na przykład Wrangler - znany amerykański producent dżinsów), włókienniczy , elektroniczny i spożywczy (dużo jest cukrowni, a swoje zakłady ma też Danone). Ale poza dominującą pozycją gospodarczą jest też Manila głównym centrum finansowym kraju. W mieście mają swoje siedziby międzynarodowe korporacje, a także banki i towarzystwa ubezpieczeniowe. Z dużych koncernów wymienić można m.in. Hondę, Husqvarnę, Lucent Technologies czy Philips. Wreszcie Manila to ważny port w którym obraca się takimi towarami jak: ruda miedzi, drewno, chrom czy cukier.
Manila jest też głównym w kraju ośrodkiem nauki i kultury. Może się poszczycić aż 18 uniwersytetami, z których najstarszy, Uniwersytet św. Tomasza, założony został w 1611 r. Dodatkowo w mieście istnieje Akademia Nauk i liczne instytucje naukowe, w tym niespotykany np. w Europie, Międzynarodowy Instytut Ryżu. Wreszcie miasto obfituje w muzea i parki, z których bodaj najbardziej okazałym jest Park Luneta. Manila nie ma zbyt dużo zabytkowych budowli. Z XIX wieku pochodzi kilka zabytkowych budynków użyteczności publicznej oraz obecna rezydencja prezydenta – pałac Malacanang. Dwa warte obejrzenia kościoły to Kościół św. Augustyna z XVII wieku i neogotycki Kościół św. Sebastiana. Wreszcie można sobie obejrzeć zachowane w niektórych miejscach fragmenty starych Xvi-wiecznych fortyfikacji. Wzorem wielu metropolii w Ameryce Południowej w Manili występują spore kontrasty społeczne, a nowoczesne dzielnice mieszkaniowe otaczają dzielnice biedy – slumsy.